Lekarz stomatolog Tomasz Bobek

Tomasz Bobek ciągle poszerza swoją wiedzę i doświadczenie. Uczestniczy w wielu kursach, szkoleniach i sympozjach, w kraju i za granicą. Czynnie uczestniczył w szkoleniach w Stanach Zjednoczonych , Niemczech, Korei, Wielkiej Brytanii , Irlandii, Chinach , Turcji, Dominikanie i na Kubie. Ukończył wiele renomowanych szkoleń oraz programów na temat implantoprotetyki, implantologii i protetyki.

International DIO Meeting Stambul 2025

Certyfikaty Stabilna Okluzja Warszawa 2024-2025 , Inteligentna stomatologia.

Stabilna okluzja moduł 1 – Inteligentna stomatologia.

Szkolenie dotyczyło diagnostyki i praktycznego postępowania w obszarze stabilnej okluzji oraz zaburzeń funkcji stawów skroniowo-żuchwowych i mięśni żucia. Uczestnicy uporządkowali anatomię oraz zasady funkcjonowania zdrowego układu stomatognatycznego i przeanalizowali różnice pomiędzy centralną relacją, centralną okluzją oraz maksymalnym zaguzkowaniem. Omówiono typowe objawy braku stabilizacji w stawach skroniowo-żuchwowych oraz znaczenie prawidłowo zebranego wywiadu w ocenie pacjenta. Przedstawiono badanie pacjenta według protokołu DC/TMD, obejmujące palpacyjną ocenę mięśni i stawów, analizę toru i zakresu ruchów żuchwy, testy obciążeniowe oraz badanie osłuchowe stawów. Zwrócono uwagę na rolę postawy ciała i współpracy z rehabilitantem oraz fizjoterapeutą w kontekście dolegliwości narządu żucia. Uczestnicy nauczyli się oceniać kontakty zębowe w ruchach dynamicznych, w tym w laterotruzji i protruzji, po stronie pracującej i balansującej. Duży nacisk położono na metody wyznaczania centralnej relacji „du jour” oraz na ocenę wiarygodności poszczególnych technik z wykorzystaniem narzędzi i procedur klinicznych. Przećwiczono sposoby relaksacji pacjenta przed rejestracją centralnej relacji oraz prawidłowe wykonanie manewrów Dawsona i Ramfjorda, a także praktyczną rejestrację centralnej relacji na jigach i płytkach rejestracyjnych. W programie uwzględniono procedury pobierania wycisków i rejestracji łukiem twarzowym na potrzeby wykonania szyny okluzyjnej. Omówiono badania dodatkowe w diagnostyce stawów skroniowo-żuchwowych, w tym wskazania do tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego oraz interpretację struktur stawowych i przykłady typowych patologii. Poruszono zagadnienia analizy dróg oddechowych, cefalometrii czynnościowej oraz zależności pomiędzy odcinkiem szyjnym (C1/C2), pozycją kłykcia i kości gnykowej a napięciem mięśni żucia. Zaprezentowano zmiany możliwe do obserwacji w badaniach obrazowych po terapii szyną oraz koncepcje cyfrowego udoskonalenia terapii funkcjonalnej z wykorzystaniem narzędzi pomiarowych. Uczestnicy wykonali montaż modeli w artykulatorach i poznali elementy postępowania fizjoterapeutycznego wspierającego stabilizację układu. Podsumowaniem było zrozumienie znaczenia stabilnej pozycji kłykci w planowaniu leczenia, przegląd rodzajów szyn oraz omówienie wpływu szyny MAGO na mięśnie żucia, mięśnie twarzy i stabilizację stawów skroniowo-żuchwowych.

Stabilna okluzja moduł 2 – Inteligentna stomatologia.

Szkolenie koncentrowało się na praktycznym wykorzystaniu szyny MAGO w diagnostyce, terapii oraz kontroli stabilizacji okluzji. Uczestnicy analizowali modele diagnostyczne w artykulatorze, aby ocenić warunki zwarciowe i zaplanować postępowanie okluzyjne w sposób przewidywalny. Omówiono koncepcję szyny MAGO oraz kluczowe zasady ekwilibracji, ze szczególnym naciskiem na cele kliniczne i kryteria prawidłowo uzyskanych kontaktów. W części warsztatowej uczestnicy pracowali z szyną MAGO, ćwicząc praktyczne procedury dopasowania, weryfikacji oraz korekt w jamie ustnej pacjenta. Przedstawiono także etap wykonawstwa laboratoryjnego szyny MAGO, w tym założenia techniczne, które wpływały na precyzję i powtarzalność efektów klinicznych.
W dalszej części szkolenia uczestnicy wykonywali ekwilibrację szyny MAGO w praktyce, krok po kroku, utrwalając schemat postępowania oraz sposób oceny kontaktów i prowadzeń podczas kolejnych korekt. Zajęcia obejmowały również kontrolę stabilizacji żuchwy z wykorzystaniem narzędzi oceny takich jak API/CPI, co pozwalało na obiektywizację wyników i monitorowanie progresu terapii. Na zakończenie uczestnicy realizowali ćwiczenia z projektowania szyny MAGO, ucząc się przełożyć analizę diagnostyczną i cele terapeutyczne na konkretny projekt aparatu, możliwy do konsekwentnego wdrożenia w praktyce klinicznej i laboratoryjnej.

Stabilna okluzja moduł 3 – Inteligentna stomatologia.

Szkolenie koncentrowało się na biologicznych podstawach stomatologii odtwórczej prowadzonej w oparciu o stabilną pozycję stawów skroniowo-żuchwowych oraz prawidłową morfologię zębów. Uczestnicy omówili zależności pomiędzy funkcją SSŻ, pracą mięśni a kształtem i prowadzeniami zębów, analizując, w jaki sposób te czynniki determinowały przewidywalność leczenia protetycznego i odbudów odtwórczych. Przedstawiono proces leczenia na przykładach wybranych przypadków klinicznych, z uwzględnieniem etapowania postępowania, kryteriów diagnostycznych i terapeutycznych oraz najczęstszych pułapek decyzyjnych. Szczegółowo omówiono aksjografię, omawiając ją krok po kroku jako narzędzie do oceny ruchów żuchwy i funkcji stawów, a następnie uczestnicy wykonywali badanie SSŻ z użyciem aksjografu w praktyce. W ramach ćwiczeń wyznaczali płaszczyznę funkcjonalną i estetyczną oraz interpretowali uzyskane wyniki w kontekście planowania leczenia.
Kolejna część szkolenia była ukierunkowana na praktyczne procedury korekty zwarcia i projektowania parametrów okluzji w leczeniu odtwórczym. Uczestnicy wykonywali korektę redukcyjną zwarcia, ustalali pionowy wymiar zwarcia (PWZ/VDO) oraz przygotowywali adaptacje redukcyjne, aby zapewnić kontrolowaną i bezpieczną zmianę warunków okluzyjnych. Następnie skupiono się na anatomii zębów przednich, którą uczestnicy ćwiczyli w formie woskowania, ucząc się odtwarzać prawidłowe kształty, proporcje, punkty kontaktu i elementy prowadzeń istotne dla estetyki oraz funkcji. Umiejętności te utrwalano w rozszerzonych ćwiczeniach z woskowania zębów przednich, łącząc anatomię z praktycznym planowaniem odbudów. Zwieńczeniem szkolenia była cyfrowa kontrola okluzji, podczas której uczestnicy pracowali z systemami T-Scan i/lub OccluSense, ucząc się rejestrować, analizować i interpretować rozkład sił oraz sekwencję kontaktów. Całość szkolenia wzmacniała kompetencje w projektowaniu okluzji opartej o stabilną pozycję kłykci, obiektywizacji diagnostyki oraz precyzyjnym przenoszeniu celów funkcjonalnych i estetycznych do praktyki klinicznej i laboratoryjnej.

Stabilna okluzja moduł 4 – Inteligentna stomatologia.

Szkolenie było poświęcone zaawansowanym procedurom odbudowy zwarcia w koncepcji stabilnej okluzji, ze szczególnym naciskiem na leczenie pacjentów ze startymi zębami oraz kontrolowane podniesienie pionowego wymiaru zwarcia (PWZ/VDO). Uczestnicy wykonywali korektę addycyjną zwarcia i uczyli się zasad planowania leczenia w przypadkach patologicznego starcia, w tym ustalania estetycznej i funkcjonalnej płaszczyzny okluzyjnej w artykulatorze. Przećwiczono procedury cross-mountingu oraz projektowanie odbudów z wykorzystaniem wax-upu sekwencyjnego, co umożliwiało etapowe, przewidywalne odbudowywanie warunków zwarciowych. W części warsztatowej uczestnicy doskonalili woskowanie w odcinku bocznym, opierając się o zasady morfologii i funkcji zębów tylnych oraz odtwarzanie prowadzeń i kontaktów istotnych dla stabilności okluzji. Szczegółowo przepracowano anatomię zębów tylnych w formie ćwiczeń z woskowania, a następnie utrwalono ją w ramach sekwencyjnego wax-upu i praktycznych zasad modelowania zębów w odcinku tylnym. Równolegle omówiono technikę injection flow, przedstawiając jej założenia, wskazania oraz kluczowe wymagania techniczne warunkujące przewidywalność efektu.
W kolejnej części szkolenia uczestnicy wykonywali odbudowy zębów przednich z użyciem indywidualnych matryc silikonowych, koncentrując się na powtarzalności kształtu, kontroli estetyki oraz przenoszeniu założeń wax-upu do warunków klinicznych. Następnie realizowali przygotowanie walidatorów i wykonywali procedury injection flow w odcinku bocznym, ćwicząc technikę aplikacji i kontrolę morfologii odbudów w strefach funkcjonalnie obciążonych. Uczestnicy prowadzili również kontrolę okluzji z wykorzystaniem VOTE, ucząc się weryfikować kontakty, prowadzenia i stabilność po wykonanych odbudowach oraz wprowadzać korekty zgodnie z przyjętymi kryteriami funkcjonalnymi. Szkolenie domknęło omówienie workflow oraz filozofii współpracy z laboratorium, w tym zasad komunikacji, przekazywania informacji diagnostycznych i projektowych oraz organizacji etapów, aby zapewnić spójność między planowaniem, wykonawstwem i kontrolą okluzyjną.